Ria Lodder (PSV Poortugaal): ‘Zoeken naar de grenzen van onze mogelijkheden’

“Je moet door als club.” Voor voorzitter Ria Lodder is het duidelijk. PSV Poortugaal is anno 2017 veel meer dan voetbal alleen. De club timmert dan ook ‘maatschappelijk’ aan de weg. “We hadden al een prestatie- en breedtesporttak, nu voegen we daar een maatschappelijke tak aan toe”, vertelt Lodder.

Haar club, duizend leden groot, neemt later dit jaar De Polderschuur, dé ontmoetingsplaats in Poortugaal, van de gemeente Albrandswaard over. “De Polderschuur staat nu nog in het centrum van Poortugaal, maar wordt straks gedemonteerd en naar ons complex verplaatst”, zegt Lodder. “We moeten het gebouw wel zelf in elkaar zetten.”

De komst van de Polderschuur past volgens Lodder in de ontwikkeling die PSV Poortugaal doormaakt. “Een voetbalclub is veel meer dan voetbal alleen tegenwoordig. Persoonlijk denk ik dat je het met voetbal alleen ook niet meer redt. We waren al op verschillende vlakken maatschappelijk actief. Voor de jeugd organiseerden we al van alles zonder dat het iets met voetbal te maken had. Dat doen we onder de naam PSV Poortugaal Kanjerclub. Pas geleden hebben we nog een middag gehad met Playstation-wedstrijden.”

“Daarnaast proberen we wandelvoetbal te ontwikkelen. Daar gaan we dit jaar op zondagochtend mee beginnen. Die opa’s en vaders langs de lijn is onze doelgroep. Overdag, als er niet getraind wordt, maken een computerclub en een wandelclub al gebruik van onze accommodatie. Met de komst van de Polderschuur willen we dat grootser opzetten. Eén van onze ideeën is een jongereninstuif iedere woensdagmiddag. Ook komt er een krachthonk voor hersteltraining van een fysiotherapiepraktijk.”

PSV Poortugaal had al eerder een tweedeling gemaakt in prestatie- en breedtesportvoetbal. “Dat was echt noodzakelijk”, kijkt Lodder terug. “We zagen dat we ten opzichte van andere clubs een achterstand hadden. Talentjes vertrokken of werden vroeg weggehaald. Wij zijn begonnen met de kennis en kwaliteit binnen onze jeugdopleiding te vergroten. Alle selectieteams hebben bij ons hun TC3-oefenmeestersdiploma.”

En dat jongetje in de E8? “Ook daar proberen we goede faciliteiten voor te creëren. Wij hebben niet voor niets een hoofd prestatietak én een hoofd breedtesporttak. Niet ieder kind of jongetje wil fanatiek voetballen. We hebben daar een paar jaar geleden bewust een tweedeling in gemaakt. Tien jaar geleden is er de eerste aanzet voor gegeven, vijf jaar geleden hebben we dat het jeugdbeleidsplan 2.0 genoemd, nu hebben we geen naam, maar wat mij betreft gaat het als jeugdbeleidsplan 3.0 door het leven.”

De maatschappelijke poot past ook in de visie van het bestuur om door te ontwikkelen. Lodder: “We  zoeken de grenzen van onze mogelijkheden. Wat kan wel, wat kan niet. We kijken niet alleen naar binnen, maar naar buiten.” Daarom zou Lodder er ook een groot voorstander van zijn om tot vergaande samenwerking te komen met buurman Oude Maas. “We vissen uit dezelfde vijver, op alle gebieden. Richting gemeente, richting sponsors.”

“Oude Maas heeft helaas afgelopen seizoen wat problemen gehad.  Daarvoor waren we al in gesprek met elkaar. De dames- en meisjestak doen we al samen. Als alles weer wat rustiger is bij Oude Maas, hervatten we de gesprekken. Ik denk dat we samen een veel grotere vuist kunnen maken. Nu zijn we beiden net iets te klein.” Lodder denkt daarbij aan een professionaliseringsslag die dan gemaakt kan worden. “Je zou een professionele man die de boel overdag runt, een verenigingsmanager, kunnen aanstellen. Dat zou het werk voor de vele vrijwilligers een stuk verlichten.”