Hellevoetsluis plaatst zich voor tweede ronde

Na een heroïsch gevecht tegen het Leidse UVS heeft Hellevoetsluis zich na verlenging weten te plaatsen voor de tweede ronde in de nacompetitie voor promotie naar de 1steklasse. Een doelpunt in de 4eminuut van de verlenging van Joey Salij bleek voldoende voor de winst, al was het met name in de tweede helft van de verlenging nog flink billen knijpen voor de Hellevoeters.

Met UVS, een voormalig voetbalwerk in het zondagvoetbal, trof Hellevoetsluis misschien wel meteen de zwaarste tegenstander die het kon treffen in deze nacompetitie. De Leidenaren waren met 49 punten uit 26 wedstrijden op een gedeelde tweede plaats in de 2eklasse C geëindigd en gaven pas in de laatste speelronden het kampioenschap uit handen. Het jonge team beschikte over enkele behendige voetballers, die elkaar makkelijk wisten te vinden. Hellevoetsluis heeft echter al vaker bewezen over veel ervaring en fysieke kracht te beschikken, waar het bij jonge, technische ploegen wel eens aan ontbreekt. Dat bleek ook deze wedstrijd weer, want UVS beschikte misschien wel over te veel echte voetballers in het team en miste voor dit soort wedstrijden net een ‘ratje’ op het middenveld, waar Hellevoetsluis die in de persoon van o.a. Frenk van Gelderen wel heeft. Hellevoetsluis begon scherp en geconcentreerd aan de wedstrijd en was in het eerste kwartier meteen gevaarlijk, maar het vervolg van de eerste episode was als schouwspel vooral een kwestie van wie kan de bal zo hard en hoog mogelijk naar voren schieten.

In de tweede helft was het spel al meer om aan te zien, was Hellevoetsluis de bovenliggende partij en zorgde het ervoor dat UVS niet meer aan voetballen toekwam. De gevaarlijkste spelers werden bekwaam uitgeschakeld door Vincent Mast, Jeffrey de Koning, Onur Furuncu en Tijs van de Heuvel, Frenk van Gelderen en Sander van Pelt stofzuigden weer dat het een lieve lust was, Victor Hartog bleek voorin erg balvast en tussen al het gevlieg en geren bleef de ervaren laatste man Őner Sang-A-Jong in alle situaties de rust bewaren. Omdat het lang 0-0 bleef, was iedereen het erover eens dat de ploeg die het doelpunt zou maken wel eens de winnaar van deze wedstrijd kon zijn. Ondanks een slotoffensief van de Hellevoeters, met de grootste kansen in de 82een 83eminuut, viel dat doelpunt in de reguliere speeltijd nog niet, zodat er een verlenging aan te pas moest komen. De KNVB had namelijk besloten de nacompetitie telkens maar uit 1 thuis- of uitwedstrijd te laten bestaan, zodat het kon gebeuren dat bij een nederlaag van UVS de Leidenaren niet zoveel plezier zouden beleven aan het zogenaamde toetje. Mocht Hellevoetsluis deze wedstrijd winnen dan zouden er in het vervolg alleen nog 2 uitwedstrijden op het programma staan, wat dus betekent dat in de beslissende wedstrijd één ploeg het thuisvoordeel heeft… Wedstrijden als deze hebben echter ook een voordeel, want er moet een winnaar komen en er wordt een beroep gedaan op de fysieke en mentale weerbaarheid van de spelers. Ook de factor geluk kan hierbij doorslaggevend zijn en daarover had Hellevoetsluis in de tweede helft van de verlenging niet te klagen. Nadat invaller Joey Salij, lang uitgeschakeld geweest met een kruisbandblessure, na een heerlijke individuele actie oog-in-oog met de keeper voor de 1-0 voor Hellevoetsluis gezorgd had, zette UVS alles op alles, wat tot grote kansen leidde.

Doelman Ribaric werd echter de grote held bij de rood-witten, want met zijn drive en winnaarsmentaliteit wist hij met prachtige reddingen de nul te houden en iedere redding te vieren alsof de overwinning al binnen was. Eénmaal kon een UVS-aanvaller bij de tweede paal vrij inkoppen, maar werd Ribaric gered door de paal. Het geloof in een goede afloop groeide bij de Hellevoeters, ook toen een volgende kans door Ribaric via de lat tot corner werd verwerkt. Doordat UVS in de slotminuut ook de eigen doelman mee naar voren stuurde, kreeg Hellevoetsluis in de uitbraak nog een paar kansen, maar die werden, mede door de vermoeidheid, niet goed uitgespeeld. Hellevoetsluis hield stand en mag nu in de tweede ronde een uitwedstrijd spelen tegen het op de ranglijst lager geëindigde Sparta, dat vreemd genoeg wel het thuisvoordeel heeft. De mannen van Edwin de Koning wisten in de competitie al 2x van de Spartanen te winnen en de overwinning op een goede ploeg als UVS zal de ING-boys nog eens een extra boost gegeven hebben.